Zolang er menselijke wezens bestaan hebben zij zich bezig gehouden met tijdmeting. Vele duizenden jaren beperkte zich dat door het instinktmatig leven met het opkomen en ondergaan van de zon. Maar naarmate de mens zich meer en meer civiliseerde, kreeg hij de behoefte aan een meer preciezere tijdmeting. Reeds ten tijde van de Grieken en Egyptenaren werden wateruurwerken en olie-tijdmeters vervaardigd. Zij voldeden echter geenszins. Ook werd de voor ons bekende zandloper uitgevonden. Nieuwe wegen werden dienaangaande ingeslagen, want ook met de zonnewijzer was men niet meer tevreden. Die had weer het nadeel dat hij voornamelijk buitenshuis en tijdens zonneschijn werkte.

Ook in de 15e en 16e eeuw waren er al zeer knappe wiskundige koppen van het formaat dat heden ten dage computersystemen uitdenkt. Wetenschappers van toen dachten technieken uit om klokken min of meer op tijd te laten lopen, met zeer primitieve middelen, maar daarom niet minder vernuftig. Gebleken is immers dat deze uurwerken de eeuwen getrotseerd hebben.

De grote doorbraak kwam echter toen de wiskundige Christiaan Huygens, zoon van de beroemde dichter Constantijn Huygens, in 1656 het slingeruurwerk uitvond. Hij bouwde deze klokken met slinger niet zelf, - maar liet dit over aan de beroemde klokkenmaker Salomon Coster. Dit waren de eerste Haagse klokken die thans zeer kostbaar en zeldzaam.

Het gebeurde ook wel dat vroegere klokken omgebouwd werden en van dit slingersysteem werden voorzien. Dit latere systeem blijft dan bij restauratie behouden, mits het goed uitgevoerd is. Dit was in het kort de geschiedenis van de klok.

Voor geïnteresseerden onder U, is er ruimschoots literatuur op klokkengebied te koop of te leen in de bibliotheek. Ook op Internet kunt U veel informatie vinden.